BABAM ROMULUS

2. Dünya savaşından sonra kendi yaşadıkları ülkeyi bırakıp, savaşın üstlerinde ve çevrelerinde yaşattığı hasarları yeni umutlarla unutmaya çalışarak Avusturya’ya göçmen olarak yerleşen bir ailenin dramını anlatan bir film. Yönetmen Richard Roxburgh’un Raimond Gaita’nın otobiyografik kitabından öykünerek ortaya çıkardığı bir film. Zaman zaman verdiği siyasi mesajlarla beslediği öykü, sadece bir ailenin yaşadıklarının kısır döngüsünde kalmıyor, bundan ayrılıp dönemi de irdeliyor. Böylece izleyiciye yaşanılan döneme ilişkin ilginç izlenimler yakalamasını sağlamış oluyor. Avusturya’da her şeyin çok daha iyi olacağı düşünen aile, ne yazık ki ortalığın daha güvensiz bir hal almasıyla rüyalarının çıkmaz bir sokağa sıkışmış olduğunu görüyor.

Tüm bunlarla birlikte; filmin 2. Yarısında aynı akıcılığı ve dinamikliği bulamıyorsunuz. Kitabın aslına sadık kalınmak ve kitaptaki öyküyü sinema perdesine sığdırmak için yönetmenin yarattığı büyük telaşı görebiliyorsunuz. Hızlı bir şekilde zaman atlamaları oluyor ve izleyici için akıcılığa ve sürükleyiciliğe zarar veren bir unsur olarak karşımıza çıkıyor. Diğer önemli bir sorun ise;  zaman geçtikçe filme bulunan karakterlerin hiç değişmemesi. Örneğin; Raimond’u canlandıran on iki yaşındaki genç oyuncu Kodi Smit-McPhee hikayenin başladığı tarihte  14 yaşında olması gereken  Raimond için zaten fiziksel olarak küçük. İleriki sahnelerde ise yıllar geçmesine rağmen Raimond’un boy atması fiziksel bir değişime uğraması gerekirken, aynı kalması filmde göze çarpan önemli bir hata olarak karşımıza çıkıyor. Fakat; gösterdiği performansla da Kodi Smit-McPhee, izleyiciyi büyülemeyi başarıyor. Kimi zaman kendi dünyasına sizi çekiyor ve onunla birlikte, yüreğinin içine sığarak o günün dünyasına bir göz atma şansı bulabiliyorsunuz. Ayrıca, Franka Potente, Eric Bana ve Kodi Smit-McPhee’ın  da filmde ki performanslarını takdir etmek gerekir. Filmin değerine değer katan bir oyunculuk başarısı gösteren bu üç oyuncu, yönetmenin kitabı sinema filmine dönüştürmesinde yapmış olduğu hataları da izleyicinin görmemesini sağlayacak kadar etkili iyi bir oyunculuk ortaya çıkarıyorlar.

Babam Romulus, her şeye rağmen hem oyuncu kadrosu, görselliği hem de anlattığı öyküsü ile izlenmeye değer önemli bir yapım.

Selçuk Baymaz
slckbymz@hotmail.com